Uren van geluk
uren van geluk
onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in golven
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in golven
geef jou de zon om je rug
te verwarmen uit blauw straalt
zij het bruine op je armen
te verwarmen uit blauw straalt
zij het bruine op je armen
soms breken we iets fijns
omdat we ook de tijd vergeten
dingen die we van elkaar niet weten
omdat we ook de tijd vergeten
dingen die we van elkaar niet weten
met jou wil ik in glas de morgen blazen
de transparante uren van geluk
kom we gaan het aan de toekomst vragen
de transparante uren van geluk
kom we gaan het aan de toekomst vragen
wil melker
14/06/2009
14/06/2009
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Zondag, juni 14, 2009 16:38 |
| weer een mooi gedicht hier neergeschreven knufleifs--hiljaa-- |
|
| karinvangelder: | Zondag, juni 14, 2009 16:16 |
| warm en liefdevol Wil ! heel mooi. lieve groet, Karin |
|
| Nummer 127 : | Zondag, juni 14, 2009 15:39 |
| mja, kon liefde maar gevormd worden met een recept! maar ja, dan zou het niet meer zo speciaal zijn he... Nr 127 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 14 juni 2009 | ||
| Thema's: | ||